Ik had alles kunnen worden. Maar geen yogadocent (van groepslessen)

Ik kreeg net een berichtje dat mijn “wiskundekindje” (age, 17) over is naar 6VWO.
Ik heb hem bijles gegeven, en hoewel ik na twintig jaar in de mottenballen, echt niet alle kennis paraat had, wist ik wel dat ik goed werk deed.
Om te beginnen waren we een team. En het andere team waren de mensen die het wiskundeboek hadden gemaakt.
Die waren natuurlijk heel stom, want er klopte van alles niet. Nou klopte er ook écht dingen niet hoor (ik denk omdat het een nieuwe leermethode was) maar het was daarnaast ook heel dankbaar om zo n gezamenlijke vijand te hebben.
We deden de bijles door elkaar eerst warm te begroeten, waarbij ik flink afgeknuffeld werd. Daarna gingen we met gedeeltelijk gespeelde, en gedeeltelijk echte tegenzin aan de slag.
De stof lezen en grapjes maken.
We lagen altijd binnen vijf minuten blauw van het lachen. Het was echt heel erg gezellig.
En vanaf die speelse basis, vielen de wiskundesommen ook veel eerder op hun plek. En als ik dan riep: “Ik weet t! Ik weet echt hoe het moet!”
En hij daarna de sommen kon maken? Dan deden we:
“High five!” 
En zo liepen we driekwartier te geinen, terwijl we wiskunde deden. 
Oké.
Dan yoga.
En dit is iets dat ik op een onbewust niveau al veel langer weet maar ja… De conclusie trekken dat hetgene waar je de kost mee verdient je ding niet (meer?) is, dat doe je ook niet snel.
Anyway:
Bij yoga is het niet de bedoeling dat je gaat lopen keten, of lachen, en een high five doet als een oefening is gelukt. Ik weet nog wel dat altijd als een yogacollega een les bij mij volgde, de reactie er standaard één was van verbazing.
Dat ik zo rustig les gaf.
Zo GOED.
Zo wow…. nee, dit hadden ze nooit verwacht. En mijn stem! Oooohhhh mijn stem. Zo rustgevend.
En honestly, ik vond dat een beetje beledigend. Want ik dacht, ja hallo! Ik versta mijn vak wel! Natuurlijk ga ik niet wild doen in de les. Dat mag helemaal niet bij yoga.
En inmiddels geef ik mezelf wel de ruimte om tot aan in de laatste seconde voor de openingsnamasté gewoon mezelf te zijn. En ben ik na de laatste Namasté ook weer snel genoeg mezelf. Maar daar tussenin daar “speel” ik de yogadocent.
Dat moet ook wel, want ik vang van iedereen die er is intuitief signalen op over hoe hun dag was, welke oefeningen ze willen doen, welke oefeningen ze niet willen doen. Wat ze ervan vinden dat ik zo loop te kletsen voor de les.
Of van dat ik de matten anders heb neergelegd. Of een grapje heb gemaakt dat ze niet leuk vonden.
Ik voel ALLES.
En de enige manier om daar enigzins mee om te gaan is door grote gemene deler yoga te geven. En zelfs dan gaat het nog wel eens mis. Bijvoorbeeld doordat ik voel dat iemand zich niet goed voelt, maar niet intuitief weet wat er speelt, en het er ook niet over kan hebben want het is een groepsles.
Dus ik faal vaak genoeg in het iedereen naar de zin maken, en dus faal ik in het geven van de perfecte les.
Daarom geef ik ook verschillende types yoga: zodat iedereen zo precies mogelijk weet wat de inhoud van de les gaat zijn.
Dat geeft de grootste kans dat t bij zoveel mogelijk mensen goed valt.
Ik heb weleens collega’s horen zeggen dat ze het juist gewoon “yoga” noemen, zodat ze zelf kunnen bepalen wat de inhoud wordt.
Maar dat zou ik mezelf al helemaal nooit aandoen, om zonder enig kader  “yoga” te geven.
Enfin, doordat ik dus alle signalen opvang van wat iedereen wil, én omdat je/ik geen grapjes mag maken bij yoga, voel ik me er niet meer fijn bij.
En zelfs als ik daar overheen zou stappen, for the sake of “aan al het werk zitten wel aspecten die je niet leuk vindt”.
Dan nog zie ik twee belangrijke redenen dat het tijd is te stoppen met groepslessen*) :
1. andere docenten zijn geschikter
Docenten die niet zo dominant aanwezig zijn kunnen deelnemers veel meer in hun eigen energie laten.  
En dan heb je ook nog yogadocenten die hele beschaafde grapjes kunnen maken, die precies goed vallen, en net dat beetje lucht geven waardoor de groep homogener wordt, en iedereen elkaar heel goed kan hebben.
Docenten die de gave hebben boven de groep te staan en te leiden.
Dat heb ik niet.
Ik wil vrienden zijn met iedereen.
Bij alles wat daaronder zit, voel ik me bijzonder ongemakkelijk.
Maar ja, mensen komen gewoon voor yoga, niet om bij juf op schoot te zitten. Dus dan moet je na vijftien jaar gewoon eerlijk toegeven dat ze bij iedere andere yogadocent een betere les gaan krijgen dan bij mij.
“Ik denk dat je zoon van 17 het wel heel leuk vindt bij mij,” kun je er dan eventueel nog aan toevoegen. Maar ik weet niet in hoeverre dat vertrouwen zou wekken.
2. mijn eigen ontwikkeling als docent heeft stilgestaan
Afgelopen maandag kwam ik er in mijn favoriete groepsles, namelijk Pop Quiz Yoga (waarbij iedereen loopt te gillen omdat ze nummers aan t raden zijn en één punt krijgen voor artiest, en één voor titel, en iedereen is heel fanatiek) achter dat die les helemaal niet voelt als werk.
Dat ik dagelijks vier keer Pop Quiz yoga (poweryoga!) zou kunnen geven, en dan nog energie voor tien zou hebben.
Maar weet je wat mijn kleinste groep is?
Pop Quiz yoga.
Weet je wat de groep is waar mensen weleens poweryoga komen doen, en dat weer snel terughollen naar hun eigen tijdstip?
Pop Quiz yoga.
Weet je wat de enige les is, waarvan ik weleens iets hoor in de trant van “dat dat niet meer echt yoga is”?
Juist.
Pop Quiz yoga.
Maar afgelopen maandag kwam ik er achter dat in die Pop Quiz yoga mijn kracht zit: daarin zit de essentie van wat ik als docent te bieden heb.
Ik kan de energie niet naar beneden laten gaan, maar omhoog.
Ik kan mensen laten stuiteren van enthousiasme, en hun zelfvertrouwen opkrikken, en dat hun lichaam helemaal gaat stralen van de energetische boost die het heeft gehad.
Ik kan ze aan het lachen krijgen.
En dat kan ik zelfs zonder muziek. En waarschijnlijk zelfs zonder de energetische oefeningen van de poweryoga.
Ik kan ze waarschijnlijk binnen vijf minuten dubbel leggen van het lachen.
Maar dan moet niet iedereen tegelijk komen.

*) Vanaf 1 juli gaat M Yoga verder als studio voor privélessen.
De bestaande groepen gaan achter de schermen verder als vriendengroepen. Heb je in het verleden les gehad bij M Yoga, en zou je er graag bij willen? Neem dan contact met me op.
Suzanne
s_beenackers@hotmail.com
Ik denk dat je oude groep er nog wel is, en je kunt je vanaf 1 juli ook per les betalen, of je per twee maanden inschrijven. Er zijn geen langlopende abonnementen meer.
Oh, enne, Pop Quiz poweryoga is op maandagavond. :) 

Inschrijving geopend { actuele programma’s }

Programma’s zijn series privélessen, rondom een bepaald thema of aspect van je leven. 
Dit zijn de programma’s die je vandaag kunt boeken:

5a35370c0d52d186cedf02e85912fdb0All the flavors
het zomerprogramma van M Yoga
7 weken yoga one-on-one,

voor nieuwsgierige newbies,
vrolijke yogis en iedereen die een onvergetelijke zomer wil hebben
All the flavors start je eerste week van juli

High vibe yoga
voor ondernemers, schrijvers, kunstenaars en iedereen die alleen maar ALL IN kan gaan
High Vibe yoga is hét body & mind programma voor wie dagelijks door het vuur gaat.
High Vibe yoga start direct na je kennismaking: M Yoga is de hele zomer open.

 

Facebook M Yoga,
M Yoga op Twitter
en ik ga mijn YouTube weer oppakken!
Dus subscribe op dit blog of YouTube

Advertenties