Welkom thuis Bobbie { adoptiesnuitje op afstand }

Nu Bobbie bij zijn pleegvrouwtje Monique mag blijven, mocht hij niet alleen in de ren maar ook in de tuin. (klik op foto voor hele serie)

Daar kwam hij ook zijn huisgenootje Keetje tegen. (klik op foto voor hele serie)

Ooohhhh!!
Vandaag was echt de béste Poezensnuitjes dag EVER.
De laatste maanden stalk ik (met toestemming!) de Facebookpagina van Stichting Poezensnuitjes. Eerst bezocht ik de site meerdere keren per dag om te kijken hoe het met iedereen was. Facebook geeft namelijk nauwelijks berichten meer van de pagina’s die je liked, omdat je van het algoritme aandacht moet besteden aan je vrienden.
Dus ik zag Pozensnuitjes niet meer in mijn tijdlijn, ik moest echt naar de pagina toe.
Anyway.
Een aantal weken geleden heb ik een instelling gevonden waardoor ik een notification krijg iedere keer als Poezensnuitjes een nieuw bericht plaatst.
Dus ik zie het direct als er in één keer vier poezen en elf kittens worden binnengebracht.
Ik zet ik meteen negentien hartjes als Mr.Eddie een fotoreportage maakt voor zijn fans.
Mijn dag begint eigenlijk altijd met het uitdelen van hartjes, die ik op iedere foto plak. Gewoon in bed. En soms een lachende emoticon met de samengeknepen oogjes, als ze me aan het lachen maken want ze maken van alle foto’s vaak een heel stripverhaal.
Lees bijvoorbeeld teksten bij de serie van Bello en zijn broertje Bodi, hun knappe mama Babs en zijn ondernemende zusje Bibi.
Zo zag ik dus vandaag ook als eerste bericht het niet gelukt is om voor Bobbie een mand te vinden, omdat Bobbie in zijn pleeggezin sproeit in huis en daarom niemand het met hem aandurfde.
Dat hij sproeit (medische oorzaken zijn uitgesloten) is ook niet zo raar want ten eerste woont hij ergens waar een ander snuitje dat ook doet.
Dus Bobbie moet daar effe overheen.
Dat zou iedere zichzelf respecterende kater doen.
En ten tweede heeft Bobbie zijn hele leven – hij is al zes of zeven – buiten gewoond.
Omdat het Poezensnuit-zoekt-huis bericht van Bobbie snel van hun site gehaald zal worden, en ik het graag wil bewaren (in de Facebook zoekmachine is ook niets meer over de inbreng van Bobbie te vinden…)
voeg ik het berichtje hieronder in.
Want ik ben namelijk één van de drie adoptie tantes van Bobbie geworden!
Ik heb direct gereageerd, en ze hadden € 20 per maand totaal nodig.
Die hadden ze binnen tien minuten!!
Met drie adoptietantes.
En dan waren er nog heel erg veel mensen die wel adoptant-op-afstand hadden willen worden van Bobbie.
Ik ben zo trots en blij, ik loop de hele dag al te stralen. En ik ben ook een beetje ontroerd, dat Bobbie mag blijven waar hij is. Het ziet er superfijn uit bij Monique.
Misschien is dit ook de plek om te vertellen waarom ik zelf niet op Bobbie heb gereageerd, en waarom ik sinds het overlijden van Max geen poesjes meer heb.
Dat heeft drie redenen.
De eerste is dat er begin 2019 verbouwd wordt bij mij door de woningbouwvereniging. Dan moet ik ongeveer vier weken mijn huis uit. Ik zie het niet zitten dan iets te moeten vinden waar ik mezelf én ook mijn kat of katjes vier weken onder kan brengen.
Bovendien krijg ik een groter balkon. Dus ik kan nu wel honderden euro’s investeren in het ombouwen tot een mooie ren, maar dan moet het daarna weer opnieuw.
Ten tweede hadden allebei mijn katten Giardia, en kunnen deze eitjes nog in huis zijn. De meningen over besmettelijkheid lopen wijd uiteen, en ik heb laminaat dus het zou allemaal mee moeten vallen.
Maar ik heb zelf die parasiet bij mijn katten er nooit onder gekregen.
Waardoor ik me toch deels verantwoordelijk voel dat misschien het ontsmetten etcetera niet voldoende was. Ik geloof zelf niet dat het zo simpel ligt, want ik heb zelf in al die jaren bijvoorbeeld geen Giardia gekregen, terwijl ik mijn katjes zo n beetje opvrat bij t knuffelen.
Maar goed.
Je zal maar een nieuw katje nemen en hij of zij krijgt direct Giardia. Dat vergeef je jezelf toch ook nooit.
Na een jaar zijn de eitjes zeker dood, dus vandaar dat dit een tijdelijke reden is. Het is uitstel, geen afstel.
En tot slot is de reden dat ik nu geen poesjes neem dat mijn carrière erg veel tijd in beslag neemt. Ik heb mijn onderneming een doorstart gegeven, maar daardoor ben ik straks zo veertig uur per week van huis.
Als alles goed gaat dan is dit als zelfstandige, dan heb ik nog zeggenschap over mijn uren.
Maar als mijn bedrijf niet zou gaan lopen en ik in loondienst ga, dan ben ik als alleenstaande erg inflexibel als mijn kat ziek is, of meer aandacht nodig heeft.
Zo is er bijvoorbeeld ook een heeeel lief katje dat heet Kylo Ren. En die heeft een hersenbeschadiging. Mijn hart smelt als ik t kleine kereltje zie.
Hij staat net als Bobbie op de site Poezensnuit zoekt huis.
Maar Kylo Ren is nog veel moeilijker plaatsbaar want hij is ook niet helemaal zindelijk, hoewel hij het niet “expres” doet zoals Bobbie. Het komt door zijn hersenbeschadiging. Maar hij kan ook nog eens heel slecht tegen alleen zijn.
Hij vindt t al moeilijk om twee uur alleen te zijn.
Het liefst zou ik dat mannetje zo onder mijn vleugel stoppen, samen met Bobbie. Maar hoe moet ik dan in vredesnaam mijn geld verdienen?
Dus dat is de laatste, derde reden dat ik nu geen snuitjes neem.
Ik heb weer een normaal inkomen nodig, en dan weet ik hoe mijn leven eruit ziet en ik de katjes kan geven wat ze nodig hebben.
Dus was het voor mij vandaag heel fijn dat ik adoptie tante van Bobbie kon worden.
En ik hoop dat er een adoptant voor Kylo Ren komt, maar als hij ook een adoptie op afstand snuitje wordt dan ben ik er als de kippen bij.
Zo kan ik toch nog iets voor ze doen.

~Suzanne

Oproepen van Bobbie en Kylo Ren

Hieronder staat de originele oproep van Bobbie, waar ook in staat hoe hij bij Poezensnuitjes terecht kwam.
Bobbie is dus niet meer ter adoptie.
Ik zal nog verder naar beneden wel de oproep van Kylo Ren erbij doen!
Die staat nog op de site, en voor wie echt een katje wil om alles mee te delen, is Kylo Ren geweldig. Als ik al een beroemde schrijver was die vanuit huis kon werken had ik Kylo Ren óók zo genomen.
En Bobbie al helemaal, maar die is gewoon super low maintenance vergeleken met Kylo Ren :) 

Bobbie 

bobbie 3

Hallo lieve mensensnuiten mijn naam is Bobbie.
Een jaar lang heb ik in een tuin bij iemand gewoond, ik kreeg daar mijn hapjes en had mijn schuilplekjes.
Maar deze lieve mensen vonden dat ik een echte mand voor mezelf verdiende, dus toen ben ik naar een gastgezin van Stichting Poezensnuitjes gegaan.
Ik heb het hier best naar mijn zin hoor, ik kan prima overweg met de andere poezensnuitjes en de grote blafsnuit.
Er is alleen een probleempje, ik sproei in huis !
Mijn urine is nagekeken en helemaal in orde, ik heb medicijnen gekregen en cbd olie, maar ik blijf het doen.
Ik ben nu veel in het buitenverblijf , dat vind ik ook heerlijk hoor, want ik ben graag buiten, maar ik wil ook dolgraag naar binnen.
Ik lig heel graag in de warme mandjes daar, ik ben dol op knuffelen met pleegvrouwtje, ik wil heel graag aandacht van de mensensnuiten.

Maar een gouden mand voor mij vinden word zo wel lastig, dat begrijp ik ook wel.
Maar echt ik kan er niks aan doen dat ik binnen overal plas 😦 Er loopt hier nog een poezensnuit die het doet, en ik moet daar gewoon altijd even overheen plassen !
Toch willen de mensensnuiten hun best voor mij doen om een mandje voor mij te zoeken.
Een mandje waar ik heerlijk buiten kan struinen, maar waar ik ook af en toe naar binnen mag.
Waar ik heerlijke warme mandjes heb, en waar mijn eten opgediend word.
En waar ik heel veel knuffels krijg !!

Ik ben ongeveer 6/7 jaar, en heb dus nog een heel leven voor me.
Wie wil het met mij proberen, ik beloof je dat je heel veel liefde van mij gaat krijgen ❤ Stuur me een mailtje naar mail@stichtingpoezensnuitjes.nl 

Knuffel Bobbie

Kylo Ren

Een speciale mand gezocht voor een speciaal snuitje: Kylo-Ren geboren 25-08-2017.

KyloYes! Ik mag van mijn pleegvrouwtje op begeleid wonen!
Ga er maar even voor zitten want ik ben op zoek naar iets heel speciaals!
Ik ben schuddend met mijn koppie en stijve pootjes gevonden op een parkeerterrein toen ik pas een week of tien jong was.
Een lieve mevrouw nam mij mee naar huis en zocht hulp bij stichting poezensnuitjes. Die gingen snel met mij naar de dierenarts en die stelde een vorm van ataxie vast. Daarbij bleek ik doof te zijn en waarschijnlijk alleen dichtbij te kunnen zien. Ook zag ik geen diepte, dus ze moesten mij goed in de gaten houden want ik liep steeds zo die hoge tafel af!

Het lopen is sindsdien vooruitgegaan en ik kan nu al rennen en laag springen. Ik slinger nog wel en loop veel rondjes. Daarnaast is mijn evenwicht dan nog wel een dingetje want als ik val kan ik mij niet zoals andere katten corrigeren en val ik dus heel hard op de grond met mijn lijfje en ook met mijn kopje. Pleegvrouwtje schrikt daar altijd heel erg van! Op de vaste grond gaat het lopen prima maar op de bank heb ik wel wat ondersteuning nodig zodat ik er niet afval.
Ik ben gek op spelen en kom soms wild aangerend en botst dan heel hard op pleegvrouwtje omdat ik haar altijd net ff te laat zie, oepsie. Soms ga ik dan lekker bij haar liggen slapen maar soms doe ik lekker gek en ren ik zo over haar boterhammen heen, lache joh!
Pleegvrouwtje heeft wel eens wat spullen in de kamer van plaats veranderd en dan liep ik daar keihard met mijn neus tegenaan, vanwege mijn slechte zicht. Ze heeft het toen meteen weer terug veranderd gelukkig. Twee keer per jaar je woonkamer veranderen zou ik dus niet fijn vinden.
Alleen thuis zijn vind ik trouwens echt niet leuk. Ja één of twee uurtjes kan wel, maar als je dan thuis komt ga ik heel klaaglijk mauwen om te laten weten dat ik dat echt niet grappig vond.
Vanwege mijn doofheid kan mijn mandje alleen staan in een huis met afgezette tuin, een kattenren of veilig afgezet balkon! Dit is echt een zware eis want auto’s enz hoor ik niet aankomen. Hierdoor kan ik ook niet in een gezin met kinderen onder de 12 jaar of een druk huishouden want ik ben graag waar jij bent en dan zou iedereen de hele dag over mij struikelen.
Met een zacht mandje maak je mij helemaal gelukkig en ga ik heel hard spinnen en trappelen in de mand.
Door mijn slechte zicht kan ik je soms opeens bespringen want de schaduwen van de vouwen in je broek of trui die jaag ik graag weg voor jou, zodat je daarna weer veilig bent. Maar ook als er een brokje in mijn waterbak drijft dan graaf ik net zolang tot de bak leeg is en het eruit kan. Pleegvrouwtje vindt dat soms minder leuk dan ik. Ik snap daar niks van.
Soms zie ik hier opeens spoken en ga ik geschrokken bukken en om me heen kijken. Zo eng! Daarna ren ik bang weg om me te verstoppen. Pleegvrouwtje moet me dan even gerust komen stellen, want ik vind haar dan ook opeens heel eng maar als ze mij dan lekker op schoot neemt en kriebelt weet ik weer dat mensen lief zijn en ontspan ik weer en ga lekker spinnen.

Bij mijn nieuwe mandje moet wel een vriendje of vriendinnetje zijn want ik speel graag samen. Ik ben ook nog maar een kitten he. Omdat ik niks hoor kan ik ook niet horen als ze waarschuwend grommen of piepen als het iets te hard gaat of ik ze met rust moet laten. Dus moet het wel een makkelijk snuitje zijn.
Savonds kruip ik lekker bij mijn pleegmama Juwel en dan gaat ze mij wassen. Dat vind ik zoooo lekker. Daarna val ik dan heerlijk in slaap. Een zorgzaam nieuw vriendje of vriendinnetje zou ik dus heel leuk vinden.

Oja ik ben helaas niet helemaal zindelijk. Dit komt waarschijnlijk door mijn hersenbeschadiging. Daar moet mijn nieuwe personeel dus goed over nadenken. Poepen doe ik netjes op de bak en plassen ook maar soms ben ik opeens in de war en doe ik een klein plasje in mijn mandje of op een dekentje. Ik heb nog nooit op de bank of iets anders geplast!
Ik ben gek op eten! Natvoer is mijn favoriet en de rest van mijn honger stil ik met brokjes. Ik moet wel altijd hetzelfde eten want ik heb gevoelige darmen en anders krijg ik meteen diarree.

Mijn pleegvrouwtje heeft mij een beetje gebarentaal geleerd en dat gaat best goed!
Ik ben gek op knuffelen en als dank ga ik jou dan lekker wassen. Soms ben ik dan echt niet meer te stoppen en krijg je ook kleine liefdesbeetjes.
Ja je hoort het al he, ik ben een hele lieve, vrolijke jongen die heel erg van aandacht en knuffelen houdt!
Ik begrijp dat je helemaal verliefd bent geworden op mij. Dat kan niet anders! Ik zou het leuk vinden als je dan even een mailtje stuurt met daarin je woonsituatie en alles wat je mij te bieden hebt. Mijn pleegvrouwtje kan dan eventueel een afspraak met je maken. Tot snel, kusje van Kylo
mail@stichtingpoezensnuitjes.nl

Kylo verblijft in Arnhem

Benefiet

Ik maak sinds deze week (op eigen initiatief) benefietyogafilmpjes voor Stichting Poezensnuitjes.
Je kunt ze krijgen door te subscribe op mijn YouTube

of op dit blog (rechterkolom)

het nieuwe M Yoga

Vanaf 1 juli gaat M Yoga verder als studio voor privélessen.
De bestaande groepen gaan achter de schermen verder als vriendengroepen. Heb je in het verleden les gehad bij M Yoga, en zou je er graag bij willen? Neem dan contact met me op.
Suzanne
s_beenackers@hotmail.com
Ik denk dat je oude groep er nog wel is, en je kunt je vanaf 1 juli ook per les betalen, of je per twee maanden inschrijven. Er zijn geen langlopende abonnementen meer.

Advertenties