I Know It | M dagboek

“Schat, hoe heb je die kunnen missen?”
Er zijn werkelijk talloze aspecten aan mijn persoonlijkheid, waarvan ik achteraf niet begrijp dat ik ze over het hoofd heb kunnen zien.
Eén van de meest recente voorbeelden is de test van Gretchen Rubin, waarin ze vier typen onderscheidt;
De Upholder
– de Hermoine’s van deze wereld, die ijverig zijn en altijd alles doen wat ze zich voornemen.
De Obligers
– die zichzelf ontwikkelen als onderdeel van een groter geheel.
De Questioners
– die door vragen erachter komen of een bepaald voorstel of plan strookt met hun innerlijke waarden.
En de Rebels
– die zich van God noch gebod iets aantrekken en voor zover er correlatie is met de wereld om hen heen is dat een negatieve.
Als de wereld A wil, doen zij per definitie B.
Ik was er heilig, maar dan ook HEILIG van overtuigd dat ik een Obliger was. Want ik ben altijd zo bezig met wat anderen denken! Tenzij er harmonie is, is met anderen mensen samen zijn voor mij volstrekt onmogelijk.
Dus al mijn relaties zijn geweldig goed.
Staat wel tegenover dat ik dus ook niet of nauwelijks ga lopen klussen aan relaties.
Als ze er zijn, zijn ze goed.
Of ze zijn er niet.
Punt.
Anyway, ik was ervan overtuigd dat de diepere reden dat ik zulke goede relaties heb, is dat ik een pleaser ben. Dat ik mezelf binnenstebuiten keer om het gezellig te houden.
Dus ik ging die test doen.
BAM!
Rebel!!
Ik las de beschrijving het klopte ook nog.
Als ik verwachtingen voel, reageer ik als door een wesp gestoken:
“HOLD YOUR HORSES!!”
Want het moment dat iemand meent recht te hebben op mijn mededogen, mijn hulp of mijn dienst, dan hebben we een probleem.
Het recht van een ieder (niet alleen van mij) om op ieder moment in vrijheid te mogen reageren zoals hij of zij blieft, hoort bij rechten van de mens.
Dat is vastgelegd door Angelina Jolie bij de Verenigde Naties.
Of nou ja, dat zou in elk geval moeten. (hoewel ik Angelina Jolie erbij verzonnen heb, want de rechten van de mens zijn al veel ouder)
Maar ik was dus helemaal geen pleaser, of obliger, en vertoonde door de bank genomen verrekte weinig sociaal wenselijk gedrag.
In tegendeel.
Als je het een label zou moeten geven, dan zou mijn persoonlijkheid anti-sociaal, en ontwrichtend kunnen noemen.
“Maar dat wist ik dus echt niet,” bekende ik aan de meer dan twintig mensen die op mijn aanraden de test hadden gedaan.
Meestal keek ik er heel lief bij, en zat ik iets onschuldigs te doen. Zoals een taartje eten of met een kat te knuffelen.
“Ik dacht echt dat ik een Obliger was. Geen Rebel.”
En dan keken de Upholders, Obligers, Questioners en Rebels me vol ongeloof aan, hoe ik dat in vre-des-naam had kunnen missen. Wel terecht ook.
Hoe had ik dat?
Geen idee.
But it happened.
Ik dacht dat ik heel lief was, en meegaand. En dat ben ik helemaal niet.
Heel jammer maar t is niet anders.
Maar ik heb op een ander vlak een nog een veel grotere inschattingsfout gemaakt. Want ik had gezond oud kunnen worden zonder te weten dat ik een Rebel ben, maar dit aspect?
Nee.
Dit had ik echt niet willen missen.
Want ik had echt praktisch mijn hele potentieel ongebruikt gelaten, als ik hier niet achter was gekomen.
Ik heb, even rekenen…., vierenveertig jaar in the dark heb gezeten met betrekken tot;
Mijn ambitie.
Mijn drive.
Mijn TYPE A personality!
Nooit bij stilgestaan.
Ik had het net al even over Hermoine; dat is zo’n heel ijverig meisje uit Harry Potter. Die hadden wij natuurlijk ook in de klas. Iedereen heeft Hermoine’s in de klas.
Hermoine’s werken hard, halen hoge cijfers, zijn sociaal begaafd, en je hebt niet heel veel fantasie nodig om te zien dat dit de toekomstige directeuren en leiders zijn.
En daarna komt er een hele tijd niets.
En dan everybody else.
Er is nog een escape door heel goed te zijn in sport, of in muziek. En als jongen krijg je drie, vier jaar extra om je talenten te ontwikkelen en die meiden in te halen;
maar verder is je lot als grijze muis al bezegeld op het moment dat je geen Hermoine bent.
Dat wordt geen hoogvlieger meer.
Maar toen leerde ik een coach kennen op internet, die me iets heel anders liet zien. En HOERA VOOR FACEBOOK ADS want anders zou ik haar nooit hebben leren kennen;
Haar naam is Katrina Ruth.
Ze heette eerst Kat Loterzo.
Wat zij je leert is om af te stappen van het idee dat het gaat om wat je beroep is, of wat je maakt.
Het gaat om JOU.
“Stop boxing yourself up!!” roept Katrina dan.
Blijf niet piekeren over die ene baan;
Die ene roeping;
Of die ene dienst als zelfstandig ondernemer die je de hemel gaat brengen.
Dat zijn allemaal dingen die zich ontwikkelen, omdat jij je ontwikkelt.
Het gaat erom dat jij in contact bent met wat er in jezelf gebeurt;
Het gaat om a) Purpose, en dat is dus geen elevator-pitch, maar iets dat constant net iets anders is;
en vanuit daar volgt vanzelf b) Flow.
De product of dienst die je op dat moment aanbiedt, de vorm, is veranderlijk.
Omdat jij veranderlijk bent.
Ik heb Katrina Ruth eind 2016 leren kennen, heb talloze programma’s van haar gevolgd, en hang als een infuus aan haar YouTube channel.
Zij is degene geweest die me heeft laten zien dat de Hermoine’s van deze wereld niet de enige zijn die er recht op hebben om gezien te worden, of om een persoonlijkheid te hebben.
Door Katrina Ruth heb ik mijn schrijverschap, en mijn kunstenaarschap, ten volle omarmd.
En ik kan toe met weinig slaap, en ik heb niets nodig om te kunnen leven.
Als ik er niet vorige week achter was gekomen dat ik een kat nodig heb om gelukkig te kunnen zijn, dan was voor mij een laptop met Wifi genoeg geweest.
En had ik op water en brood onder de Waalbrug kunnen wonen.
Mocht jij ook nog denken dat je een grijze muis bent, die zijn of haar persoonlijkheid bij de deur moet laten staan?
Of dat je wel jezelf mag zijn, maar alleen als het tussen deze-en-deze, zus-en-zo grenzen past?
Dan nodig ik je uit voor een gratis Katrina Ruth mental makeover:
Hier staat de playlist:
THE KATRINA RUTH FREE TRAINING LIST ON YOUTUBE;
of
Little Kat een playlist met 3 minuten filmpjes.

Door Katrina heb ik mezelf op mijn vierenveertigste echt opnieuw uitgevonden.
Een paar weken terug ging ik op bezoek bij een vriendin van mijn ouders die nog op mij gepast heeft toen ik klein was.
Ze had een beetje een status aparte in de vriendenkring van mijn ouders, en ik heb altijd ervaren dat ze iets heel anders was dan alle andere mensen om mij heen…
Tot mijn grote vreugde bleek dit nog steeds te kloppen.
De vriendin is heel lief en zacht, in tegenstelling tot ik dus, maar zo ontzettend grappig en non-conformistisch.
Ze vertelde me dat ze werktijden had bedongen van twee uur s middags tot tien uur s avonds.
En een matras onder haar bureau had gelegd, zodat ze af en toe even een klein slaapje kon doen.
Ik bewonder haar mateloos, en liep na het bezoek nog dagen op wolken.
Maar op één vlak lag ik voor.
De vriendin van mijn ouders, die inmiddels met pensioen was, had maar één keer in haar leven “Flow” gekend. Ze wist ook nog precies met welk werk ze toen bezig was, en hoe het voelde.
En ze zei:
“Flow bereiken is heel moeilijk en heel zeldzaam!”
Toen drong het pas tot me door….
Wie op zijn vierenveertigste Katrina Ruth heeft mogen leren kennen?
Die heeft verdomd veel geluk gehad.

~Suzanne

M dagboek

M dagboek (met titels van Madonna liedjes) verschijnt maandag t/m vrijdag.
Morgen ben ik er weer.

De subscribe button voor dit blog staat ergens op deze pagina, waarschijnlijk rechtsboven.
Volg Facebook
of Twitter

Nieuwe yoga videos komen op YouTube 

Het Nieuwe M Yoga

En de nieuwe studio M Yoga opent vrijdag 7 september!

Je kunt je nu al opgeven voor een privéles, geïnspireerd op jouw Purpose en Flow

 

 

 

Advertenties