Causing a commotion!! | Einde M Yoga & ondernemerschap

Wat denk je?
Trek ik na vijftien jaar de stekker uit mijn ondernemerschap, neem ik mijn eerste video op waarin ik écht zeg wat ik denk, unfiltered!
En voila! Rolt er zomaar een soort TED talk uit!
On fire!!


Kijk de video of lees het script:
(éénmalige uitwerking, normaal zijn video’s kort en schrijf ik ze niet uit)

De kogel is door de kerk! Ik heb net als van de zomer TOCH definitief gekozen voor het schrijverschap. Het grote verschil met deze zomer (toen ik deze keus ook maakte, maar terugdraaide) is dit;
– ik blijf onder mijn eigen naam schrijven, bloggen, video’s maken
Alleen de naam M Yoga vervalt, en kan ook geen facturen meer schrijven.
– ik kies er voor geen onderneming meer te hebben
Ook niet voor mijn schrijven. Een onderneming hebben kost € 2000 op jaarbasis excl kosten voor de huur locatie/ vestigingsadres. Deze zomer heb ik me laten verleiden om die reden de studio aan te houden (als ik dan toch ondernemerskosten maak, kan ik de studio beter aanhouden, dan verdien ik nog wat terug), maar nu kies ik ervoor ook als schrijver géén facturen te kunnen schrijven, geen onderneming te hebben.
Je kunt mijn boeken (straks) kopen via de uitgever, je kunt mij giften geven, als ik een praatje kom houden regelen we een onkosten vergoeding en dat is het zo n beetje.
Alles waarvoor ik BTW-plichtig ben, of me moet inschrijven bij de KvK dat doe ik niet meer.
Ik heb er nu volledig vrede mee dat ik me als schrijver en mindset mentor niet kan ontwikkelen als ondernemer.
De beslissing werd genomen nadat ik een collega tegenkwam, die vroeg hoe het met me ging, en ik me realiseerde dat ik dat niet precies wist…
“Mijn agenda is vanaf vandaag leeg!” zei ik tegen haar.
Ik had geen boekingen meer.
En ik ervoer een enorm gevoel van vrijheid!
Terwijl ik eigenlijk nog t/m eind november zou “proberen” (!!) nieuwe boekingen te krijgen. Maar ik begon er na dat gesprek steeds meer voor te voelen nu al te stoppen, begin oktober. Dan had ik nog iets aan de laatste maanden van het jaar!
Boeken publiceren van al mijn schrijfwerk voor M Yoga, en ik heb er ook nog een aantal voor mijn schrijversaccount, waar ik de laatste 2,5 jaar ook nog niet verwerkt heb.
Dus hier spreekt een vleugellamme maar gelukkige schrijver.
Het idee giften aan te nemen kwam van mijn nichtje dat me kinderpostzegels verkocht en vroeg nadat ze het totaalbedrag had genoemd:
“Wil je misschien iets extra’s geven?”
Dat vond ik zo geniaal!
Ik had in al die jaren marketing studeren wel veel geleerd over upselling, maar ik was nog nooit op het idee gekomen om bij het verkopen van een yogales te vragen:
“Wil je misschien iets extra’s geven?”
Uiteraard beloonde ik dat onmiddellijk en rondde ik het bedrag zeer ruim af naar boven, maar ik onthield ook het principe:
Om donaties vragen.
Net als de site Patreon, maar dan onofficieel, direct op mijn eigen bankrekeningnummer.
Het gaat er dus niet om dat ik bij de belastingdienst niet wil opgeven wat mijn inkomsten zijn, maar dat ik ze niet als ondernemer wil genereren.
Ik ben een soort moderne monnik die je iets mag geven, als je wil.
Ik ga dus verder als mezelf; ik ben geen autoriteit meer als yogadocent, of coach;
ik ben gewoon Suzanne uit Nijmegen.
Het hele balletje kwam aan het rollen toen ik bij een ondernemersbijeenkomst was voor de AVG (privacywetgeving) en ik me realiseerde dat ik deze overkill aan regelgeving de druppel vond die de emmer deed overlopen:
“Oké! En nu ben ik er klaar mee! Hoeveel bedrijfsactiviteiten moet ik laten vallen, om hier niet aan te hoeven voldoen?”
Maar naast dat deze bijeenkomst me op die manier aan het denken zette, vond ik het ook interessant om te zien dat de mensen daar hele gangbare ideeën hadden over gezondheid, energie management, enzovoorts.
En dat het enige dat ik dacht was:
Maar dat is helemaal niet waar!
Het enige waar het in dit leven om gaat is purpose.
En dat wil niet zeggen dat je een baan moet hebben waarin je je purpose kwijt kunt.
Het hele idee dat je je baan leuk zou moeten vinden kan al naar de prullenbak. Met een baan ben je 50 uur per week van huis – dat gaat zo in tegen de oertijd waarin de mens 1,5 uur per dag ging jagen en besjes ging plukken en verder deden ze gewoon waar ze zin in hadden.
Dan hoef je toch als bedrijfsarts of coach niet aan te komen met dat je je hart moet volgen?! Als je 50 uur per week van huis bent, en alle lichte uren van de dag binnen op kantoor zit, dan voel je je gewoon kut!
De enige manier om dat op te lossen is te zorgen dat je buiten dat werk om iets supergaafs hebt waar je het gewoon allemaal voor doet.
Purpose dus.
Dat soort dingen kan ik dus nu (ik niet meer betaald word) zeggen!
Maar alle gangbare gezondheidsadviezen, 8 uur slaap, je rust pakken, gezond eten?
Die zijn allemaal gebaseerd op dat we 50 uur in de week dingen doen waar we helemaal geen zin in hebben;
of wat emotioneel te belastend is, of juist geestdodend.
Als je net als in de holentijd 1,5 uur zou jagen en verder alleen maar zou doen waar je zin in hebt, dan heb je dat allemaal echt niet nodig.
In 2016 ben ik in contact gekomen met Katrina Ruth, door haar werk heb ik ervaren dat als ik alleen maar doe waar ik zin in heb (schrijven), dat ik dan maar vier of vijf uur slaap nodig heb.
Ik sta gewoon te stuiteren naast mijn bed.
Dat had ik nooit geweten als ik haar niet tegen was gekomen.
Door haar ben ik erachter gekomen, dat als je niet precies doet waar je zin in hebt, je veel meer slaap nodig, dan als je precies doet waar je zin in hebt.
Punt!
Acht uur slaap is net als vet en zoet eten gewoon nodig om jezelf te motiveren om het leven vol te houden, omdat je niet je purpose leeft.
De medeondernemers op de meeting hadden gangbare opvattingen over gezondheid en hoeveel rust ze nodig hadden, maar juist daardoor wist ik dat het mijn taak was het woord te verkondigen dat als je purpose hebt je kunt eten wat je wilt, en je niet meer obsessief bezig bent met je gezondheid. Je zou er veertig kilo te zwaar en met twee gebroken benen nog tegenaan gaat want duh!
Je hebt purpose!
Daardoor zit je op een hele andere manier in je energie.
Als je je problemen wilt gaan oplossen, maar je weet nog steeds niet waar je energie van krijgt (wat je purpose is), dan ga je dus bezig met symptoombestrijding.
Dat gevoel heb ik ook met yoga geven heel vaak gehad: Ik draag met mijn yoga bij aan een systeem dat gebaseerd is op mensen die constant de hele dag over hun grenzen heengaan, en van zichzelf van alles moeten. Terwijl voordat je denkt ik ga iets oplossen met yoga? Moet je eerst helemaal terug waarom je voor dit leven gekozen hebt.
En dat wil niet zeggen dat ik beweer dat als je je passie volgt, of als je alleen maar doet wat je leuk vindt, dan komt het allemaal wel goed.
Nee!
Maar je moet wel bewust de beslissing maken:
Wat heb ik ervoor over om dat af te dekken?
Vanaf 2019 ga ik waarschijnlijk uitzendwerk doen, of een baan zoeken, WAARSCHIJNLIJK!
Want er is ook een kans dat ik zeg: Laat maar gaan.
Let the chips fall where they may.
Dat ik zeg:
“Ik ben hier op aarde, en iedere dag heeft 24 uur, en die ga ik besteden aan wat ik nu hier doe. (vloggen, schrijven) En ik ben niet bereid om mezelf op te sluiten in één of ander verdienmodel om mezelf te kunnen onderhouden, om mijn huis te kunnen betalen, om mijn ziektekostenverzekering te betaling. Ik wil die 24 uur besteden aan waarom ik hier op aarde ben, en dan zie ik wel hoe of hoe lang ik blijf leven.”
Ik heb die beslissing nog helemaal niet gemaakt, maar ik weet in elk geval dat die beslissing er is.
Ik neem die optie om dakloos en dronken onder de Waalbrug te eindigen, mee als een reële optie, van dat kan ik ook doen.
En dan kan ik altijd nog beslissen om dat NIET te gaan doen!
Om te denken – ik heb het hier lekker warm thuis, dus ik wil gewoon een baantje.
Maar als je rock bottom onder ogen komt, dan is het wel een hele andere beslissing om van daaruit te gaan werken, dan als je in die rat race zit, waarbij je nooit hebt mogen kijken naar die optie om jezelf te laten vallen tot rock bottom.
En als je niet naar die optie kijkt, dan weet je ook niet waar je het allemaal voor doet. Als je die keuze niet bewust maakt, van “Ik wil niet onder de Waalbrug eindigen, en ik ga zorgen dat ik een contract krijg, en dat ik een vast inkomen krijg, zodat ik daarmee mijn purpose mijn passie kan financieren.”
Die keus moet je eerst maken!
En ja! Op het moment dat je zegt:
“Ik ga werken. Ik ga zorgen dat ik niet dronken onder de Waalbrug eindig”
Dan kun je in de fase komen waarin je denkt
Ik vind mijn werk niet leuk,
of
Ik heb zoveel slaap nodig
of
Ik heb overgewicht.
Ja! Dat is het prijskaartje!
Op het moment dat je jezelf ergens overheen zet, dan kan het zijn dat je dan ineens al die dingen erbij krijgt. Dat je er veel meer energie en tijd mee kwijt bent dan je denkt, en er veel meer problemen mee samen hangen dan je denkt.
Omdat je niet terug durft te vallen tot rock bottom.
(Waal bottom meer, in dit geval)
Maar….ik denk het niet!
Want op het moment dat je die keus hebt gemaakt tussen enerzijds:
Laat ik mezelf (mogelijk) terugvallen tot rock bottom?
OF
Wil ik een basisniveau van leven en ga ik daar gewoon mijn stinkende best voor doen?
Als je die keus BEWUST hebt gemaakt?!
Dan valt het wel mee!
Als je denkt: Ik heb een bepaalde hobby en die kan ik gewoon doen zolang ik ervoor zorg dat ik mijn werk op orde heb, mijn inkomen op orde heb?
Dan sprint je naar huis om 5 uur of om 6 uur, en met je magnetronmaaltijd van de Albert Heijn ga je achter de computer en ga je gamen, of je gaat een blog schrijven.
Of je pakt een frietje en je gaat naar de manege om voor je paard te zorgen;
Op het moment dat je weet dat het werk dat je iedere dag doet de functie heeft van je Purpose Work financieren, of faciliteren?
Dan vallen die randverschijnselen, die bijverschijnselen van moeheid en overgewicht wel mee.
Het is meer het feit dat je die keuze nooit hebt gemaakt, en je je de kop gek hebt laten maken dat je baan leuk moet zijn, en dat het je passie moet zijn, etc. En dan gaat het mis.
Want dat kan een gewone baan, of ondernemerschap, eigenlijk helemaal niet bieden.
Misschien uitzonderingen daargelaten, van mensen die iets heel leuk vinden om te doen, en dan toevallig daar heel succesvol mee worden.
Maar ik denk dat je over het algemeen juist meer last kunt hebben van het idee dat je werk leuk moet zijn.
Als je dat los laat, en je gaat je werk of onderneming zien als iets functioneels, wat ik eigenlijk ook 15 jaar heb gedaan met mijn yogales geven, dat was gewoon een baan,.
Ik heb het nooit gezien als een droombaan, ik vond t wel leuk om te doen, maar als ik niet betaald kreeg, dan deed ik het ook niet.
Voor mij was yoga geven functioneel om te kunnen schrijven.
Dus de komende maanden ga ik mijn boeken in orde maken. Ik heb voor M Yoga de afgelopen tien jaar heel erg veel geschreven, dat ga ik uitgeven. En ook voor mijn schrijversaccount ga ik de afgelopen 2,5 jaar bundelen.
Ik heb vanaf vandaag geen onderneming meer. Administratief moet ik natuurlijk nog het één en ander afhandelen, maar wil je nu al iets extra’s geven?
* charmant knipoogje*
Dan kun je wel vanaf vandaag al iets geven op mijn privérekening
NL71 RABO 0375 868151
tnv S.L.Beenackers
Onder vermelding van
“gift”
of
“liefdeseend” (dat is mijn favoriete woord)
of
“succes moderne monnik!”
Deze Madonna Mindset video was Causing a Commotion – dat betekent reuring veroorzaken, of iets schokkends vertellen.
Alleen de lengte van deze video was al schokkend.
Morgen ben ik er weer en dan doe ik Who’s that Girl.
De echte fans, weten dan dat Who’s that Girl een single was die vóór Causing a Commotion zat!
Deze video’s blijven dus want ik kan nu eindelijk echt zeggen wat ik denk en vind.
Op de ondernemersmeeting heb ik eigenlijk mijn Purpose weer gevonden.
Ik moet gewoon dit verhaal kunnen vertellen, wat ik jou nu ook vertel, en daar moet geen verdienmodel aanhangen.
Want dat vond ik vervelend dinsdag!
Ik gaf mijn visitekaartje aan een aantal mensen en verwees ze door naar mijn site, omdat daar iets stond dat ze kon helpen.
En toen zeiden ze:
“Probeer je jezelf te verkopen?”
Toen dacht ik echt:
Ik wil hier voor eens en voor altijd vanaf zijn!
Ik wil je heel graag de weg wijzen van waar je naartoe zou kunnen gaan en waar je misschien aan zou kunnen denken;
Maar ik vind het hele idee dat ik een ondernemer ben met algemene voorwaarden en coaching packages of yoga?!
Ik kan je wel helpen maar ik hoef daar geen geld voor!
Of helpen?
Ik kan jou helpen als datgene wat ik zeg jou inspireert. Dan kan ik jou helpen. Maar dan heb ik jou niet geholpen, dan heb jij jezelf geholpen.
Ik heb dat niet gedaan.
Ik ben meer dan ooit gepassioneerd om mijn echte waarheid te delen zonder dat daar een filter, of een bedrijfslogo voorzit. Ik ben gewoon Suzanne Beenackers, en ik weet dat de dingen zoals ik ze zie, ook voor andere mensen interessant kunnen zijn. Daarom deel ik ze.
End of fucking story!
Oh! En dadelijk ga ik yoga doen.
Want daar heb ik nu weer heel veel zin in nu ik geen yogadocent meer ben.
.
Dat was het voor de allereerste dag, deze schokkend lange video!
Dan ben ik er morgen weer met Who s that Girl.
Tot dan! Doei!
.
~Suzanne 
.
Ik post de filmpjes ook in dit blog.
Als je ze wilt ontvangen kun je subscriben – 

de aanmeldknop zit ergens op deze pagina, waarschijnlijk rechts.
.
Volg Facebook
of Twitter
Nieuwe mindset videos komen op YouTube 
Advertenties