The Art of Giving & D Day voor M Yoga

Het is zo spannend dat ik achter Kay het logeerkatertje wegkruip

Ik heb keigoed nieuws, en een klein beetje slecht nieuws.
Dus gemiddeld goed.
Het goede nieuws is dat het al weken goed gaat en ik het zowel zie zitten om met een gewone baan mijn geld te verdienen, als ook zin heb om weer privélessen yoga te gaan geven.
Voor wie me niet kent:
Mijn werk als yogadocent voor groepen bracht na vijftien jaar onvoldoende op.
Door te lang te proberen dit te verbeteren, en niet willen opgeven, kreeg ik uiteindelijk burnout achtige klachten en vermoedelijk stressgerelateerde hartklachten.
Mijn overstap naar privéyoga in 2018, kwam dan ook te laat.
Ik had niet meer de energie om een nieuwe onderneming vorm te geven.
In oktober 2018 schreef ik me uit bij de Kamer van Koophandel.
Omdat mijn grote hobby schrijven is (ik schrijf voornamelijk onder pseudoniem) verwachtte ik daarmee verder te gaan.
Tot zover de theorie.
Want het super onverwachte nieuws is toch wel dat ik gestopt ben met schrijven!
Ha ha ha.
Weet je wat namelijk bleek?
Dat ik overdag prima kan schrijven, en het zelfs heel erg leuk vind. Zolang ik ’s avonds maar wél uit mijn bubbel moet komen, onder de mensen ben om iets voor anderen te doen.
Bijvoorbeeld omdat je yogajuffrouw bent.
Maar dat als ik de hele dag op mezelf ben, én s avonds hooguit puur sociale contacten kan regelen, dan is schrijven helemaal niet leuk.
Schrijven is geven, maar een hele abstracte vorm ervan:
Het bevredigt niet op dezelfde manier, als iets kunnen betekenen met je werk.
Dat is ook de reden dat ik me van schrijven als einddoel heb afgewend.
Dat kan alleen maar bestaan als ik een beroep heb waar ik iets kan betekenen.
Ik vind/vond Liefdeseend wel erg lief, maar pas sinds hij/ik vanaf deze week weer gaan werken als yogadocent, zie ik dat hij een blijvertje is.
Het kan dus zijn dat dit de laatste blogpost is als Suzanne Beenackers, en dat vanaf nu alleen nog maar de kleine Liefdeseend hier schrijft!
Zou kunnen.
Anyway, het goede nieuws is dus dat na mijn downfall in 2018, ik zin heb weer privélessen te geven, en ook om als niet-ondernemer aan de slag te gaan.
En misschien is het ook wel goed nieuws dat schrijven geen eerste levensbehoefte blijkt te zijn.
Wel zo handig als je straks werknemer én part-time docent bent!
Maar het slechte nieuws is dat de locatie zelf/ yogastudio M Yoga zeer ernstige problemen heeft gekregen tijdens mijn afwezigheid.
Ik heb net een hele lange email geschreven aan de verhuurder, waarin ik aangeef onder welke voorwaarden ik graag en met liefde verder huur, maar dat ik ook realistisch ben dat misschien het moment gekomen is, om te vertrekken.
M Yoga zit in de binnenstad, in een ruimte die al 20 jaar een yogastudio is!
Er hebben vier docenten ingezeten, ik ben de vierde, en misschien dus ook de laatste.
Door een aantal factoren is het altijd een beetje een tricky ruimte geweest, waar je ook als huurder eigenlijk niet teveel in moet gaan investeren.
Je moet hem gewoon nemen zoals hij is, en genieten van de lage huur en ideale locatie zo pal in de binnenstad.
Maar het zou dus kunnen dat het dubbeltje na 20 jaar de andere kant opvalt,
en ik mijn privélessen niet in de yogastudio kan geven.
Gelukkig heb ik de afgelopen maanden ruim de tijd gehad voor zelfreflectie, en dat komt me nu van pas.
Ik ben er namelijk van overtuigd geraakt dat je moet afstemmen op het Universum, en pertinent geen ijzer met handen moet gaan breken, en dus ook niet hysterisch moet doen over een yogastudio waar je uit moet.
Alles loopt uiteindelijk toch zoals het moet lopen.
De enige reden om alles op alles te zetten is als je 100% weet dat het leven anders niet vervuld is.
Bijvoorbeeld:
Toen mijn kat Willem in 2009 suikerziekte kreeg, was het heel simpel:
Of ik leerde insuline prikken, of hij ging dood.
Dus ik leerde insuline prikken.
Maar als ik mijn yogastudio moet verlaten?
Dat overleef ik wel hoor. Schrijf ik mijn bedrijf in bij StartUp Nijmegen,
en ga ik privéyoga thuis geven.
Eigenlijk is het nog veel simpeler dan afstemmen op het Universum:
Je moet gewoon altijd daar naartoe gaan, waar je het meeste kunt geven.

~Suzanne

Nieuwe afleveringen van Liefdeseend schrijft hij op dit blog.
De aanmeldbutton zit ergens op deze pagina, waarschijnlijk rechtsboven.

Schrijverschap

Ik ben fulltime schrijver onder een pseudoniem, maar als Suzanne Beenackers schrijf ik (namens) Liefdeseend en over de jaren 80.

Al mijn social media is omgezet naar mijn nieuwe frisse look, en mijn schrijverschap.
Het enige dat ik niet kan doen, is mijn oude Facebookpagina meenemen.

Ik heb dus een nieuwe Facebookpagina.
https://www.facebook.com/SuzanneBeenackersSchrijver/

Alle posts over poesjes en yoga blijven op mijn oude pagina:
Facebook M Yoga

Suzanne Beenackers op Twitter

 

Advertenties